2021.04.14 Jak czujemy powietrze? - nauczanie zdalne

„Cuda świata na tle nieba” – zabawa dydaktyczna (załącznik 1), dostrzeganie piękna będącego wytworem człowieka lub natury. Pokażmy dziecku zdjęcia ukazujące najciekawsze krajobrazowo miejsca na Ziemi. Zwróćmy uwagę na wygląd nieba, które stanowi naturalne tło dla pięknych widoków – szczególnie gdy pogoda jest ładna, powietrze przejrzyste. Dziecko spontanicznie dzieli się wrażeniami, opisuje widoki, zwracając uwagę na to, czy są to wytwory człowieka, czy natury. Wyszukuje skojarzenia do miejsc znanych z telewizji, własnych podróży. Snują plany, w jakie miejsca chciałoby odbyć podróż marzeń. Możemy wskazać te miejsca na mapie lub globusie.
„Jak czujemy powietrze?” – zabawa badawcza i słowna. Dziecko wraz z rodzicem sprawdza, co się dzieje po uruchomieniu niektórych urządzeń lub używaniu niektórych przedmiotów wykorzystujących właściwości powietrza, np.: suszarki, wentylatora, wachlarza, zapalonej lampki, nawilżacza powietrza (np. powietrze się ociepla, oziębia, nawilża). Dziecko opisuje odczuwane doznania dotyczące temperatury i ruchu powietrza z zastosowaniem odpowiednich określeń stopniujących. Opisuje, do czego służą przedmioty i narzędzia,
ze zwróceniem uwagi na konieczność przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas korzystania z nich.
„Co tak pachnie?” – zagadki węchowe. Rodzic wciela się w postać „magika od zapachów”. Proponuje dziecku podróż przez krainę zapachów. Aranżuje poszczególne stacje: ziół, przypraw, kwiatów, czystości (mydła, pasty do zębów). Pod kierunkiem „magika” dziecko przemieszcza się, zatrzymuje przy kolejnych stacjach i zgłębiają tajemnice zapachów. Stara się opisywać doznania
i określać własne preferencje w tym zakresie. Wspólnie z rodzicem klasyfikują zapachy jako wonie przyjemne, niemiłe czy budzące wstręt. Spośród zapachów wybierają ulubiony. `
„Pachnące wiązanki” – wkładamy do jednego wazonu kilka gałązek forsycji lub innych kwiatów. Przeliczamy je i do kolejnego wazonu wkładamy tyle, by było o jedną gałązkę mniej. Przeliczamy wspólnie z dziećmi. Pytamy, ile gałązek jest w drugim wazonie – mniej, więcej czy tyle samo co w poprzednim. Następnie układamy kolejny bukiet, powtarzając liczenie i ustalamy, czy liczba kwiatów maleje, wzrasta czy jest taka sama. Z aktywną pomocą dziecka układamy bukiety z coraz mniejszą liczbą kwiatów (ćwiczenie z przeliczaniem możemy również wykonać wykorzystując kredki zamiast kwiatów i kubeczki zamiast wazonów).
Na koniec proponujemy wykonanie ćwiczenia matematycznego na karcie pracy oraz krótką rozmowę z wykorzystaniem obrazków
z symbolami pogody (słońce, słońce z chmurą, chmura jasna, ciemna, chmura z deszczem, ze śniegiem, z gradem, z błyskawicą, podmuch wiatru). Dziecko charakteryzuje wiosenną pogodę
i otacza pętlą te zjawiska, które można zaobserwować wiosną.
„Karty pracy. Powietrze” s. 5
„Dbamy o zdrowie” – ćwiczenia gimnastyczne (załącznik 2), jeśli pogoda na to pozwoli, to zapraszam do wykonania ćwiczeń na świeżym powietrzu.